Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

Ήξερα πως μια μέρα θα έφτανες κοντά μου



Ήξερα πως μια μέρα θα έφτανες κοντά μου
Οι πυκνές κοκκινωπές μπούκλες σου
Θα είχαν γκριζάρει όσες θα είχαν απομείνει  
Ύστερα από ένα τόσο μακρινό και κατακλυσμικό ταξίδι
Δύσκολο και γεμάτο Καβαφικές περιπέτειες   
Λίγο έλειψε να ξεστρατίσεις
Και το δρόμο της επιστροφής να χάσεις
Όμως ήρθες, ο χάρτης της ζωής σου χαραγμένος
Με βαθιές μαχαιριές στο ψηλό σαν ιερό βράχο μέτωπο σου
Ήταν σαν να διάβαζα τη μοίρα σου,τη μοίρα μου,τη Μοίρα Που μας έσμιξε ορφανά γερόντια στα μητρικά της στήθια
Ύστερα από τόσα χρόνια περιπλάνησης
Ύστερα από τόσα χρόνια αναζήτησης
Στα μαύρα και αχανή πελάγη
Χωρίς κουπί, χωρίς βάρκα
Μονάχα τα δυο μας χέρια
Και το θέλημα της Μοίρας
Να μας σπρώχνει σαν να΄ταν ούριος άνεμος  
Στη μυθική ακτή, αλαργινή και απαστράπτουσα 
Μέσα στο κεχριμπαρένιο φως του Οκτώβρη
Μας ξέβρασε εναγκαλισμένoυς στη χρυσή άμμο
Ξέπνοοι ναυαγοί,  νικητές
Παρόλη τη θεόπνευστη  αργοπορία...

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

In your absence a desert I became

In your absence a desert I became
devoid of wetness
dry as an aging eye.

In light of day I yearned
for tendrils of your liquid love
 to quench my swelling thirst.

At dark of night a tight lipped rosebud
I  remained bent in grace
my pristine passion to unfurl
on absent  fingertips
swift and light as drizzling rain.

So masterful
so replenishing
so dearly missed
Oh, lover, of my despairing inspiration!


Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Στο μυαλό ενός μελλοθάνατου




 Πάλι πίνεις!
Ναι, γιατι; Πειράζει;
 Γιατί πίνεις;
Για να τεντωθώ σαν τον ουρανό του Prufrock.
Ποιος είναι  αυτός
Ένα αποκύημα της φαντασίας του Eliot.
Α! Ναι! Ακουστά τον έχω!
Ποιον; Το Prufrock;
Όχι, τον Eliot, ηλίθιε!
A, είπα κι εγώ!
Και γιατί σαν τον ουρανό του Prufrock;  
Μοιάζει με ασθενή σε χειρουργικό τραπέζι
Δηλαδή;
Αναίσθητοςσαν νεκρός
Μπα!!  Γιατί το θες αυτό;
Γιατί φοβάμαι το θάνατο!
Το θάνατο;
ΝαιΓι αυτό θέλω να πεθαίνω
Αφού τον φοβάσαι, γιατί θέλεις να πεθάνεις;
Για να πάψω να τον φοβάμαι! Ποιος είναι ο ηλίθιος τώρα;
Θυσιάζεις τη ζωή για το θάνατο;
Όχι, ο θάνατος θυσιάζει τη ζωή για το θάνατο
Δεν είναι έτσι ακριβώςΞέχνα τον!  Ζήσε!
Πώς να ζήσω;  Περιμένοντας το θάνατο
Ναι! Έστω κι έτσι!
Ποιο το νόημα
Να περνάς καλά!
Δεν μπορώ. Φοβάμαι το θάνατο! Τo tick tock tick tock!
Τι είναι αυτό το tick tock tick tock;
Οι μπότες του χρόνου στην άσφαλτο
Αυτή δεν είναι ζωή!
Εμ, τι σου λέω τόση ώρα!
Γιατί δεν αυτοκτονείς τότε;
Γιατί φοβάμαι το θάνατο!  Πάλι θα τα λέμε;
Και τι θα κάνεις;
Τι άλλο; Θα πίνω!  Tick tock tick tock!
Είσαι τρελός!
'Eτσι είμαστε εμείς οι μελλοθάνατοι!

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Με το βιβλίο μου έχω μια σχέση μίσους και αγάπης.  Θέλω να του δώσω μια κλοτσιά να φύγει από πάνω μου αλλά δεν μπορώ.