Στο μυαλό ενός μελλοθάνατου

 Πάλι πίνεις!

Ναι, γιατι; Πειράζει;

 Γιατί πίνεις;

Για να τεντωθώ σαν τον ουρανό του Prufrock.

Ποιος είναι  αυτός; 

Ένα αποκύημα της φαντασίας του Eliot.

Α! Ναι! Ακουστά τον έχω!

Ποιον; Το Prufrock;

Όχι, τον Eliot, ηλίθιε!

A, είπα κι εγώ!

Και γιατί σαν τον ουρανό του Prufrock;  

Μοιάζει με ασθενή σε χειρουργικό τραπέζι…

Δηλαδή;

Αναίσθητος, σαν νεκρός…

Μπα!!  Γιατί το θες αυτό;

Γιατί φοβάμαι το θάνατο!

Το θάνατο;

Ναι!  Γι αυτό θέλω να πεθαίνω…

Αφού τον φοβάσαι, γιατί θέλεις να πεθάνεις;

Για να πάψω να τον φοβάμαι! Ποιος είναι ο ηλίθιος τώρα;

Θυσιάζεις τη ζωή για το θάνατο;

Όχι, ο θάνατος θυσιάζει τη ζωή για το θάνατο

Δεν είναι έτσι ακριβώς.  Ξέχνα τον!  Ζήσε!

Πώς να ζήσω;  Περιμένοντας το θάνατο; 

Ναι! Έστω κι έτσι!

Ποιο το νόημα; 

Να περνάς καλά!

Δεν μπορώ. Φοβάμαι το θάνατο! Τo tick tock tick tock!

Τι είναι αυτό το tick tock tick tock;

Οι μπότες του χρόνου στην άσφαλτο! 

Αυτή δεν είναι ζωή!

Εμ, τι σου λέω τόση ώρα!

Γιατί δεν αυτοκτονείς τότε;

Γιατί φοβάμαι το θάνατο!  Πάλι θα τα λέμε;

Και τι θα κάνεις;

Τι άλλο; Θα πίνω!  Tick tock tick tock!

Είσαι τρελός!

'Eτσι είμαστε εμείς οι μελλοθάνατοι!